Laos: Huay Xai

Vanuit Luang Prabang nam ik de slow boat over de Mekong rivier. Een slow boot ja, wat met bijna 20 kilometer per uur inderdaad langzaam genoemd kan worden. Een tocht die 2 dagen in beslag neemt, waarbij 8 tot 9 uur varen per dag, een tussenstop wordt gemaakt in Pak Beng voor een overnachting, met als eindbestemming: Huay Xai. Deze tocht wordt door vele als schitterend beoordeeld. Dus dat betekent zelf ervaren en meemaken. 

Ondanks dat het weer niet echt mee zat deze dagen met een beetje regen, geen regen, veel regen, geen regen en storm, was deze tocht inderdaad super mooi. Bergen kwamen voorbij die zo groen waren en waarbij de wolken zo sierlijk laag overheen zwierven dat het net leek alsof je ze bijna kon aanraken. Het had iets paradijselijk op een bepaalde manier. Mannen die op bootjes aan het vissen waren. Kleine dorpjes met houten hutjes waar je langs drijft en denkt dat ze kilometers ver van de bewoonde wereld zijn afgezonderd. Wilde dieren langs de rivierkant. Een regenboog die door de afwisseling van het weer ontstond waarbij je het begin en eindpunt ervan over het water kon zien, wat zo dichtbij leek dat je de pot met goud wel wilde gaan zoeken. Lokale mensen die met de boot mee gingen, beladen met allemaal etenswaren, en bij hun dorpje ontvangen werden door jong en oud om hen te helpen sjouwen met alle spullen. Waarbij weer nieuwe mensen van dat dorpje aan boord kwamen met weer gevulde tassen voor de volgende bestemming. 

Bij dit soort tochten merk ik dat de belevenis van het onderweg zijn belangrijker is dan de eindbestemming. Je weet dat je voor de komende uren op een plek blijft, waar je niet van weg kunt gaan, waar geen WhatsApp, Facebook, Instagram of Netflix is. Wat zou je doen met 8 uur “ik-tijd”? Precies, genieten! In mijn eigen bubbel, al het mooie om me heen voorbij zien komen, een beetje kletsen met mensen om me heen, een beetje lezen, een beetje muziek luisteren, een dutje doen. Waarschijnlijk pas je je aan aan de snelheid waarmee alles om je heen voorbij gaat. Hier is geen haast. Niet nodig, uiteindelijk kom je er wel. Tijd speelt niet zo’n bepalende rol. 

Dus wat ga ik in Huay Xai doen? Een plaats waar je waarschijnlijk, net als ik nog nooit van had gehoord. Hoe spreek je dat eigenlijk uit? Huay xai ligt qua locatie in het noorden perfect, namelijk heel dicht bij de grens met Thailand. Als je Huay Xai bijna bereikt via de Mekong rivier zoals ik heb gedaan, zie je aan je rechterkant Laos liggen en aan je linkerkant Thailand. Aangezien Thailand mijn volgende bestemming is kan ik via dit plaatsje dus heel erg gemakkelijk de grens oversteken. 

Daarnaast komen de meeste mensen ook naar Huay Xai voor de Gibbon Experience. Dit is opgezet om het oerwoud van het Bokeo Nature Reserve te beschermen, waarin onder andere de met uitsterven bedreigde gibbon apen leven. Tijdens de Gibbon Experience ga je net als een aapje of Tarzan, maar dan in een harnas aan een kabel met een volle vaart, zweven tussen de bomen, over riviertjes en over het hele oerwoud. Oftewel ziplinen. Als kers op de taart slaap je ook in het woud in een jawel, boomhut. De Gibbon Experience bevat daarmee 2 dingen die ik nog nooit heb gedaan en stond daarom op mijn Bucket list. Al maanden terug had ik de reservering geplaatst, zelfs voordat ik mijn vliegtickets naar Azië had geboekt. 

Toen begon de voorpret al. Helaas nam dat af toen het de ochtend van de Gibbon Experience super vies weer was. Regen regen en nog eens regen. Uren door de modder lopen terwijl het glad is en je nat wordt, is niet iets waar ik bepaald op zit te wachten. Plus de horror ervaringen van het slapen in de boomhutten die ik her en der had gehoord hielpen ook niet mee. Grote spinnen en andere insecten die in de boomhut leven en ratten die ’s nachts een feestje gaan bouwen en een weg proberen te knagen door de klamboes. Mijn zin was flink gedaald naar 10%. Maar het was al geboekt en alles was geregeld, dus hop daar ging ik dan. 

Bij de eerste keer ziplinen viel alles wel een beetje van me af en de regen werd ook minder. De eerste keer ziplinen was spannend. Hoe zit dat harnas precies? Waar klik je dit? Hoe gaat dat open? Daarna is het super makkelijk. We waren met een grote groep. En al hikend door het woud, steeds verder naar boven wat vaak best pittig was, ging je van zipline naar zipline. Tijdens het ziplinen heb je het mooiste uitzicht over het woud, meters en meters onder je. De laatste zipline die je doet is naar je boomhut. Onze boomhut was ontzettend groot. Er konden 16 mensen blijven slapen, wij waren met 11. ‘S avonds werd het eten naar de boomhut gebracht en at je met z’n allen rond de tafel op hele lage krukjes. Er was van alle gemakken voorzien. Er was een toilet, stromend water, drinkwater, snacks, matrassen, slaapzakken, kussens, klamboes en een douche. En die douche die was geweldig! Een regendouche met uitzicht over het hele woud. En dat op 30-40 meter hoogte. Een ware blootstelling, om het zo maar te zeggen. ‘S ochtends vroeg om 6 uur stond je op om weer te gaan ziplinen voordat je ging ontbijten. Een soort van ochtendgymnastiek. ‘S nachts heb ik van alles horen ritselen en knagen. Maar je bent zo moe van alle inspanningen en indrukken dat je het maar allemaal aan je voorbij laat gaan. Tenminste dat heb ik gedaan en ik heb prima geslapen. Al met al is het me dus reuze meegevallen en ben ik weer een leuke en mooie ervaring rijker. 

Liefs uit Huay Xai

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s