Thailand: Bangkok

Met de trein ging ik van Chiang Mai, Noord-Thailand naar Bangkok, Centraal-Thailand. De meeste backpackers kiezen ervoor om dit te doen met de nachttrein, want dit bespaart geld en tijd. Helaas was de nachttrein voor de datum dat ik wilde gaan al helemaal volgeboekt. In principe was dit prima, ik kon nu het mooie landschap zien veranderen en ik kreeg in die 12 uur dat ik in de trein zat 3 keer iets te eten en drinken. Net als in een vliegtuig, helemaal prima dus. In Thailand kan je niet zoals in Nederland je ticket online al kopen. Dit gaat via een aparte organisatie die eerst voor je gaat kijken of er nog tickets zijn bij het treinstation, dan maak je het geld naar hen over, kopen zij het ticket voor jou en haal jij het op bij het bureau waar zij gevestigd zijn. Het lijkt een heel gedoe, maar in principe is het een prima systeem. Als alles volgens plan verloopt. Zo bleek mijn treinticket van Chiang Mai naar Bangkok voor me klaar te liggen op het bureau van de vestiging in Bangkok. En ik was dus in Chiang Mai. ‘Nee je moet je ticket in Bangkok ophalen’, zei de mevrouw in Chiang Mai die gebrekkig Engels sprak. Het was een heel gedoe, maar uiteindelijk was ik in Bangkok. In de grote, onbekende, warme en bruisende stad.

Daar liep ik dan over het station. Met mijn grote Monster van een backpack op mijn rug en mijn rugzak andersom op mijn buik. De avonturier, de reiziger, de über-toerist. Wat voelde ik me trots! Om hier op deze manier rond te lopen en weer bij nul te beginnen. Want het was weer een nieuwe stad met nieuwe mensen en nieuwe dingen om te ervaren. Hoewel ik alle andere keren als ik aan kwam op een vliegveld of station in een nieuwe stad meteen een taxi naar mijn hostel nam, wilde ik het nu anders doen. Low budget, want zo ben ik eigenlijk aan het reizen en dus met de lokale bus. En dat was dan ook het enige wat ik wist toen ik aan kwam, bus nummer 35. Als in een Lion King momentje kwam de bus meteen aangereden. De deuren vlogen open en ik klauterde met m’n spullen de trappen op. Anderhalve minuut later, terwijl de bus alweer aan het rijden was, gingen de deuren pas dicht. Ik keek een beetje vragend rond omdat ik niet zo goed wist bij wie ik mijn ticket kon kopen, aangezien de buschauffeur niet op keek. De vrouw voor me was al de hele tijd naar me aan het glimlachen, of misschien lachte ze me in gedachte wel uit om hoe ik die bus binnen kwam wie zal het weten, toen ze vroeg ‘where you go’. Ik las het adres voor wat ze natuurlijk niet begreep en ze stond op en liep verder de bus in. Toen kwam ze terug met een jongen die Engels sprak. Hij vertelde me waar ik uit moest stappen en toen ik vroeg waar ik mijn ticket kon kopen zei hij dat de bus gratis was. De bus was gratis?! Toen mijn halte eraan kwam tikte die mevrouw me aan om me te verzekeren dat ik hier uit moest stappen en toen ik op de straat stond wees ze al zwaaiend en lachend naar het kleine straatje  aan de rechterkant waar mijn hostel lag. Toen riep ze nog ‘Bye bye’ en reed de bus weg. Zo ontzettend lief! 

Een stad als Bangkok kan inderdaad heel druk zijn en zelfs drukkend aanvoelen door het verkeer en de hitte die hier blijft hangen. Maar het ontmoeten van dit soort lokale mensen draagt ook echt bij aan het gevoel wat je in het begin over een stad hebt. De mensen ogen gewoon heel lief. Ook toen ik nog in de bus zat en naar het leven op straat keek. Iedereen waar ik even oogcontact mee maakte glimlachte naar me. En dat geeft zo’n fijn gevoel!

De ochtend erna ging ik naar The Grand Palace en omgeving. Hoewel de koning hier niet woonde, werd het paleis wel gebruikt voor officiële koninklijke ceremonies. Het is daarbij de meest populaire toeristische attractie. Ik vertelde al in mijn vorige blog dat in Chiang Mai en omstreken de koning op veel verschillende manieren herdacht werd, maar hier in Bangkok is het een hele andere wereld. Bij The Grand Palace verzamelen zich elke dag mensen gekleed in het zwart als eerbetoon aan de koning. Zij komen uit verschillende plaatsen in Thailand en komen hier in Bangkok bij elkaar om een deel van The Grand Palace binnen te gaan. Dit begint om 3 uur ’s nachts en gaat tot 9 uur ’s avonds door. Elke dag, voor het komende jaar als onderdeel van het rouwproces. Super mooi en indrukwekkend om te zien. Overal delen ze gratis water en eten uit. Zelfs aan de toeristen.



Ook deed ik ’s ochtends de Co van Kessel fietstoer. Natuurlijk opgericht door een Nederlander. Waarbij de groep natuurlijk voor 80% uit Nederlanders bestaat. Maar wat was dit leuk! Delen van het echte Bangkok kregen we te zien waarbij we zigzaggend tussen de mensen door over marktjes en door de smalste steegjes en zijstraatjes fietsten. Je passeert woonwijken, Chinatown, de bloemenmarkt, mensen die aan het koken zijn, werkplaatsen waar allemaal motorblokken gestapeld liggen en kleine winkeltjes. Een hele leuke ervaring!
Mijn dagindeling was vaak hetzelfde, ’s ochtends heel vroeg op staan om een activiteit te gaan doen of tempels te bezichtigen. ‘S middags heel erg rustig aan doen en de warmte ontlopen en dan in de namiddag en ’s avonds weer iets leuks doen. 




In Bangkok bleef ik een beetje beperkt qua vervoer. Het liefste wilde ik, net als in Chiang Mai een scooter huren om lekker mijn eigen plan te trekken. Komen en gaan wanneer ik wil en niet gebonden zijn aan dure, toeristische georganiseerde tours of dure ritten met de taxi. Helaas is het scooter aanbod hier in Bangkok zeer beperkt en worden ze niet snel verhuurd. Aangezien ik wel graag een drijvende markt in Bangkok wilde zien besloot ik om toch maar met een tour mee te gaan. Omdat het niet een weekenddag is, had ik qua drijvende markten maar 1 keuze: Damnern Saduak. De meest toeristisch drijvende markt. Bah ik haatte het. Iedereen riep naar je, wilde dat je dingen van hen kocht en er waren slangen en aapjes waar je mee op de foto kon. Daarna maakten we met een ander bootje een tocht langs de huisjes van de mensen die langs het water woonden. Het was wel leuk om de mensen in hun dagelijkse activiteiten te zien. In een hangmat een krant aan het lezen, het terras poetsen,  groenten schoonmaken et cetera.

De reden dat ik deze tour had geboekt was dat het een combinatie ticket was waarbij je ook naar Talad Lom Hoob, ook wel de ‘Train Market’ genoemd, gaat. Dit is een markt die gevestigd is op een spoor. Elke dag komt hier 8 keer de trein langs, waarbij alle marktkraampjes razend snel worden ingeklapt en het spoor ontruimd wordt zodat de trein langs kan. Als de trein voorbij is bouwen ze alles weer op. Erg handig. Waarom verplaatsen ze de markt niet gewoon naast het spoor? Ik heb gehoord dat de markt er eerder was en dat pas veel later het spoor is aangelegd. Daarom blijven de koppige marktlieden dit elke dag doen. Dit is iets wat ik heel graag wilde zien, vooral als er dan ook nog een trein langs zou komen. Helaas, zit het me met de tickets niet echt mee en was er een verwisseling geweest waardoor ik alleen maar een ticket had naar het toeristische Damnern Saduak. Balen! De mensen van het hostel verontschuldigde zich heel vaak. En zeiden omdat ik eigenlijk alleen naar de trein markt wilde gaan ik al het geld terug kreeg. Zo schattig. Iedereen is echt oprecht lief hier.

Liefs uit Bangkok

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s