Zuid-Thailand

Vanaf Bangkok vloog ik naar het zuiden van Thailand om bijna een maand te gaan ‘island hoppen’, van eiland naar eiland naar eiland. Ik had zin om na al dat gereis even lekker niets te doen en lekker te genieten van zon, zee, strand en een kokosnoot in mijn hand. Het typische plaatje wat ik in mijn hoofd heb van een vakantie op de eilanden van Thailand. Hoewel december normaal een goede tijd is om hier lekker van de zon te genieten en bruin te worden terwijl in Nederland bijna de eerste sneeuw begint te vallen, bleek dat dit jaar niet echt het geval te zijn. Helaas. Ik heb zon gezien, zeker. Maar ook veel regen. Heel veel regen. Storm op zee en overstromingen. En als je dan net op een klein, minder toeristisch eilandje bent en geen kant meer op kan, dan is dat natuurlijk minder leuk. Maar na regen komt altijd zonneschijn. Weliswaar een paar dagen later. Maar toch. Dat waren mijn problemen van de afgelopen weken. Luxeproblemen. 

KOH LIPE

Mijn eerste eiland en het was hier prachtig! Dit is het meest zuidelijkste eilandje van Thailand en ligt dicht bij Maleisië. Echt een paradijsje. Daar waar het water zo blauw is dat het wel een zwembad lijkt. Waar maar 3 stranden zijn. Waar deze witte stranden bounty-stranden vormen. Waar vallende kokosnoten je enige zorg is. Waar ik mijn eerste zonnesteek kreeg omdat ik de eerste dag te enthousiast was met het zonnen. En waar iedereen gewoon genoot, van de aanwezigheid van medereizigers, van muziek, van een biertje, van een vuurshow en van kokosijs in een kokosnoot. Ik heb hier echt genoten. En, super toevallig kwam ik hier Laura oet Mestreech tegen. Dus leuk om weer eens Maastrichts met iemand te kunnen praten. 
Nee dat is geen blauw scherm op de achtergrond, dat is onweer. 


KOH LANTA

Van Koh Lipe ‘hopten’ we naar Koh Lanta. Wat het allerfijnste is om te doen op een eiland is een scooter huren en lekker gaan toeren. Dan zie je pas het mooie landschap, het kleine stadje, ga je berg op en berg af en kom je uit op een klein strandje met hele hele hoge golven, waar je veel plezier in kan beleven. Iets minder fijn is het als het begint te regenen terwijl je aan het rijden bent. 

Leuk om op deze manier verwelkomd te worden in een hostel. 

Gezellig hè! 

KOH JUM

Toen was het onbekende Koh Jum aan de beurt. Een piepklein eilandje waar nog geen massatoerisme is. We hadden dan ook een hostel voor ons alleen. Hier hebben we een dag ‘opgesloten’ gezeten vanwege de regen. Als je op een klein eilandje bent, waar je links en rechts van je hostel alleen een verlaten weg hebt en het regent pijpenstelen, kan je geen kant op. We hebben een dag echt helemaal niets gedaan. Alleen genetflixt, gelezen en gegeten. Dit beschrijft echt een typische regenachtige dag in Nederland. Gelukkig was het de dag erna wel droog. Binnen 15 minuten heb je het hele eilandje met je scooter gezien. Ik heb zo’n handje toeristen gezien, maar meer dan dat was het ook niet. Het was leuk om eens op een klein, schattig en niet zo bekend eiland te zijn. 


AO NANG (KRABI)

Ao Nang, een plaatsje vlakbij Krabi. Waar ik eindelijk weer een echt stranddagje kon ervaren. Als je van eiland naar eiland reist en vooral regen ziet, dan doe je een vreugdedansje zodra de zon een hele dag haar stralen op je neerlegt. 


KOH TAO

Een lange tocht vanuit Krabi over land bracht me naar de boot die richting het eiland Koh Tao ging. Daar was de regen weer. Maar daar was ook een storm op zee. En daar was ik op de boot. De boot die het schommelende schip van de Efteling werd want de golven waren echt heel hoog. Her en der begonnen mensen over te geven omdat ze zo zee ziek waren. In Koh Tao waren sommige straten overstroomd en voelde het even alsof ik in Borgharen was met al dat water om me heen. De dagen erna werd het weer beter, maar niet super paradijselijk weer. Ik besloot om naar een plek te gaan waar ik zou kunnen schuilen als het begon te regenen, onderwater! Dus ik schreef me in voor een openwater duikcursus. Iets wat ik altijd al graag had willen doen. 4 dagen nam de cursus in beslag en het waren lange dagen met veel informatie en het vergde veel energie. Maar wat was dit gaaf om te doen! Je springt van een boot af met je duikpak aan en een zuurstoffles op je rug en je bent opeens in een andere wereld. Nadat je de technieken en alle handelingen (wat moet je doen als er water in je bril zit, je zuurstof op is etcetera) onder de knie hebt en je gewend bent geraakt aan het onderwater zijn en het ademhalen, kun je genieten van het duiken. We zijn 18 meter diep gegaan (het maximale wat ik nu mag duiken), hebben prachtige vissen en koraal gezien. Zoveel mooie kleuren bij elkaar. Vissen die om je heen beginnen te zwemmen omdat ze je luchtbelletjes leuk vinden. Echt zo gaaf om mee te maken!! Nu is er weer iets op mijn Bucket list doorgestreept. En het leukste is dat ik de komende maanden niet alleen verschillende landen ga zien, maar dankzij mijn duikbrevet nu ook de verschillende onderwaterwerelden. 
Ons groepje. 

Onze boot. 

Met de scooter door het water. 



KOH PHANGAN 

Het feesteiland Koh phangan was in eerste instantie niet een eiland dat op mijn lijstje stond. Het bijwonen van een Full moon party dat hier maandelijks duizenden bezoekers trekt staat ook niet echt op mijn Bucket list, maar als je in de buurt bent kan je net zo goed een kijkje gaan nemen en zien waar het allemaal om draait. Niet alleen de volle maan wordt gevierd, er zijn ook Half moon feesten, jungle feesten, 2 dagen voor en 2 dagen na de volle maan feesten en ga zo maar door. Je bent ook verplicht om voor meerdere dagen aan accommodatie te boeken in de hostels. En ook dit zijn party hostels. Denk aan buckets, beerpong en andere drankspelletjes. Alles draait om alcohol en feesten. En het zwembad werd zelfs een spel gespeeld waarbij iedereen een ballon en een prikker kreeg. Prik elkaars ballonnen kapot en de laatste die over blijft met zijn ballon die nog heel is wint een Bucket, een emmer gevuld met verschillende drank. ‘S ochtends als je gaat ontbijten zie je mensen (nog steeds) bier drinken. Het voelde alsof ik weer 17 was en op vakantie was in Rimini, waarbij het feesten centraal stond. De full moon party was dan ook een mix van de feestgangers van Rimini, Blanes en Mallorca op één strand. De feestgangers konden touwtje springen. Iedereen samen, met een heel groot springtouw, dat in brand werd gestoken. Erg grappig om te zien.. Samenvattend hebben we een gezellige avond gehad. Het was grappig om er te zijn en we hebben het ervaren. En dat was het. We zijn ook blij om weer verder te gaan en Koh Phangan achter te laten. 



KOH PHAYAM

In alle vroegte vertrok ik uit Koh Phangan en na een reis van zo’n 10 uur kwam ik aan in het niet zo heel bekende eiland Koh Phayam. Het contrast van de drukte van Koh Phangan met de rust in Koh Phayam was aangenaam. Hostels zijn er niet echt, maar wel bungalows. Het hebben van een eigen bungalow, een eigen ruimte met een eigen bed en een eigen badkamer voelde als een ware traktatie voor mezelf. Plus het was een bungalow midden in de natuur, waarin je alle vogels en krekels kunt horen zingen. De eerste avond werd ik even op de proef gesteld na het zien van een spin ter grootte van een vuist en een hele grote hagedis. In mijn badkamer. Ik ben niet zo’n held met beestjes en op zo’n moment mis je wel een moeder die dat beesie wel even voor je weg zet. Na een paar minuten gewacht te hebben, had ik voldoende moed verzameld om naar binnen te gaan. ‘Lina jij bent zooo groot en zijn zijn zooo klein’. Ja, dat klopt. Angsten overwinnen heet dat, en ik ben er in geslaagd. Een pluim voor mij. De avonden erna zag ik de spin weer, maar ik was A-okay! 
De locatie van de bungalows was prachtig. Er was een groot meer met allemaal waterlelies. ‘S ochtends kon je met een bootje het meer op gaan en zien hoe de lelies open gingen. 


De eigenaren waren ontzettend aardig. ‘S avonds gaf de kok me Thaise kooklessen en we hebben samen meerdere maaltijden bereid. Pittige papaya salade (20 pepertjes), pad see ew (fried noodles), kip in kokosmelk en tom yum kung (garnalen soep). Met de scooter gingen we over de hobbelige weg naar de markt om de groente en andere ingrediënten te halen en naar de haven voor verse garnalen. Overdag deed ik mijn ding en ’s avonds kookten we in het kleine keukentje waar de muggen om ons heen zoemden en kleine salamandertjes over de muren en het plafond liepen. En daarna aten we samen. Het was wel fijn om even in een soort huiselijke sfeer terecht te komen en ik heb echt een hele fijne tijd bij hen gehad. 

Niet alleen bij mijn accommodatie maar overal in Koh Phayam ben ik aardige locals tegen gekomen die me aanspraken en gewoon even wilde kletsen. Net zoals deze schilder, die pas in augustus begonnen is met schilderen en deels kleurenblind is. 


Hij heeft gestudeerd en gewoond in Bangkok. Hij had daar ook een baan, maar hij had altijd ergens in z’n hoofd gehad om te gaan schilderen. Hij heeft alles in Bangkok verkocht of achtergelaten en samen met zijn kat en hond (kat werd als zwerfkitten aangereden in Bangkok en hij had haar gered, de hond was ook als zwerfpup bij hem terecht gekomen) naar Koh Phayam vertrokken. Daar bouwden hij met hulp zijn eigen barretje en een klein ateliertje om ’s ochtends te schilderen. Hij vertelde me dat hij in Bangkok binnen 1 maand verdiende wat hij in Koh Phayam binnen 1 jaar zou verdienen. Maar dat maakte hem niet uit want ‘ik ben gelukkig hier’. Ik hoef ook geen promotie voor mijn bar. Mensen kunnen gewoon langs komen en wat drinken en wat kletsen en dan ben ik al een blije eigenaar. Ik vond dit verhaal heel inspirerend en het is fijn om echte locals te ontmoeten en niet alleen maar omringd te zijn met toeristen. 

Koh Phayam met haar aardige en lieve mensen, prachtige omgeving en mooie stranden zal me zeker bij blijven! 

De cashewboom groeit onder andere in Koh Phayam. De moeder van dit meisje teelt ze zelf. 

Zon, zee, strand en een kokosnoot in mijn hand. 



KHAO SOK

Op de boot van Koh Phayam naar het vaste land ontmoette ik een groepje vrouwen die het fantastisch vonden dat ik alleen aan het reizen was. Het was de Thaise versie van de Tuttenclub en ze hadden zo’n plezier en lol met z’n vieren. Een gekakel en gelach dat aanstekelijk was. Ze waren met z’n vieren een maand door Thailand aan het reizen. Ze vroegen waar ik naar toe ging en ik zei dat ik op weg naar Khao Sok was. Dat plaatsje kenden ze wel maar waren er nog niet geweest. Een vrouw stak haar duim naar me op en zei dat het daar heel mooi was. Er werd kort overlegd en vervolgens vroegen ze lachend of ze mee mochten reizen. Ze lagen in een deuk om hun eigen spontane idee. Er werd naar mijn hostel gebeld om te vragen of ze nog 4 bedden over hadden. Ik bereidde de dames voor op het feit dat er niks van luxe is omdat ik aan het backpacken ben. Ze zeiden lachend dat ze ook rugzakjes hadden en dat ze zouden zeggen dat dat hun backpack was. Uiteindelijk ging het feest niet door omdat ze niet Khao Sok, waar ik naar toe ging, maar een andere stad in gedachte hadden dat hetzelfde klonk. Er was maar 1 letter verschil. Ik weet nog steeds niet waar ze precies naar toe wilde gaan, maar het was maar 10 minuten reizen vanaf het vasteland waar we net waren aangekomen, terwijl mijn bestemming 5 uur daarvan verwijderd was. 


Khao Sok bezoek je voor het Khao Sok National Park, want verder is er niet zo veel te doen. Het Khao Sok National Park bevat een van de oudste regenwouden ter wereld en was daarmee een fijne afwisseling van de stranden op de andere eilanden. Back to nature. Er was een prachtig meer waar we lunch kregen, inclusief vis afkomstig uit het meer. Dit was verrukkelijk! De hele dag was geweldig en de natuur was prachtig met enorme kalksteenrotsen, water waar we doorheen moesten lopen om verder te hiken en de grot om niet te vergeten. Met je zaklamp op je hoofd probeer je in het donker de meeste dingen van de grond waar te nemen. We moesten door het water gaan dat op een gegeven moment tot mijn kin kwam. Vervolgens door het water omhoog klauteren om een kleine waterval binnen in de grot te zien. Ah dus daar komt al dat water vandaan. Het was een mooie ervaring en heel leuk om even lekker buiten te spelen. 

Bepakt en bezakt met mijn grote en kleine vriend, op pad naar een nieuw avontuur. 


KOH PHI PHI

En dan het toeristische Koh Phi Phi. Aan de ene kant een feesteiland en aan de andere kant veel viewpoints om naar toe te hiken en kleine strandjes die je per boot kan bereiken of via de bush bush, wat wij hebben gedaan. Veel toeristen lopen hier rond, dus hier wordt dan ook op ingespeeld met allemaal kerst- en nieuwjaar versieringen en speciale kerstmenu’s. Want ja het is weer ‘de tijd van het jaar’. Heel gek om opeens een kerstgevoel te krijgen op een eiland waar de zon schijnt in plaats van het koude Nederland. 


Maya Bay. Bekend van de film ‘The Beach’ met Leonardo DiCaprio in 1999. 



KRABI

Mijn laatste dagen in Thailand vallen samen met de kerstdagen. En ook in Krabi wordt rekening gehouden met deze tijd van het jaar. Zo worden er kerstmutsen verkocht en staat er een sneeuwpop vlak bij het strand. Er worden kerstdiners gegeven waarbij Westers eten op het menu staat. Spaghetti met frietjes en stokbrood. Lekkere combinatie. Nee, wij vierden het met een groot Thais kerstdiner op de avondmarkt onder het genot van karaoke optredens van een aantal Thaise mensen. Ze zongen de sterren van de hemel. Althans, dat vonden ze vooral zelf want de avond erna betraden ze weer het podium. Erg grappig om te zien en horen. En dat waren mijn kerstdagen. Luie dagen op het strand en ’s avonds onze buikjes rond eten zoals dat hoort met Kerstmis. Kerst in de zon, dat is zeker iets dat me voor altijd bij zal blijven. 

Liefs uit Krabi, Thailand

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s