Myanmar: Kalaw en Inle Lake 

Telkens als ik in een voor mij nieuw en onbekend land beland, voelt het even aan als een soort reset. Van Thailand kon ik voordat ik er aan kwam wel ongeveer een beeld vormen van wat ik allemaal zou zien, maar Ik had geen idee wat ik van Myanmar moest verwachten. Het land dat voorheen Birma werd genoemd en sinds 2011 langzaam haar deuren opent voor het toerisme dat tegenwoordig alleen maar toeneemt. Alles wat ik om me heen zag en alle indrukken waren nieuw voor me. Het eerste wat me opviel zijn de mannen die doeken om zich heen dragen. Ook wel longyi genoemd, een soort omgeknoopte rok. En de geschminkte gezichten van de vrouwen en sommige kinderen en mannen. Ook wel Thanaka genoemd. Dit mengsel is gemaakt van de schors van de thanakaboom en deze traditionele lichtgele make-up wordt gezien als een schoonheidsproduct dat bescherming biedt tegen de zon en voor verkoeling zorgt. 

Het leukste is om gewoon rond te lopen in een nieuwe stad. En je te mengen tussen de locals. Zo vond ik een avondmarkt in Yangon waar ik de enige toerist was. De mensen achter alle kraampjes waar ik voorbij liep lachten vriendelijk naar me en begroetten me. Ik zocht uiteindelijk bij een kraampje een paar kleine dingetjes uit om te eten en dit werd naar een ieniemienie tafeltje gebracht waar ik op een ieniemienie stoeltje mocht zitten. Natuurlijk een grappig gezicht omdat ik een toerist en lang ben. Dus de mensen om me heen waren nog meer naar me aan het glimlachen. Waarschijnlijk lachten ze me gewoon uit. Opeens werden er nog meer bordjes met eten naar mijn tafel gebracht. Allemaal voor mij alleen! Toen ging ik afrekenen. Daar is dan weer het nieuwe geld. Kyat, spreek uit als tsjat. Je kan hier ook met Amerikaanse dollars betalen. Maar hier mogen geen vouwtjes, scheurtjes of viezigheid op zitten, want dan worden ze niet geaccepteerd. Dus eigenlijk alleen spiksplinternieuwe dollars. 

Deze lekkere maaltijd kostte €0,70

De volgende ochtend begon mijn 9 uur durende reisdag naar Kalaw. Dit dorpje ligt meer richting het noorden hoog in de bergen en het was er dan ook erg koud ’s avonds. Erg grappig om opeens een soort van wintergevoel te ervaren na mijn verblijf op de eilanden van Zuid-Thailand. In Kalaw zelf is niet zo veel te doen, maar dit was het startpunt van mijn hike naar Inle Lake die 3 dagen zou duren. 
Van Kalaw via een omweg naar Inle Lake

Deze hike is absoluut nu al een hoogtepunt van mijn reis door Myanmar. Met zonsopkomst begonnen we met lopen en zodra de zonsondergang begon stopten we. We sliepen in dorpjes in de bergen in het huis van Birmese families. We wasten ons met het regenwater dat opgevangen werd en ook het toilet was erg primitief. We sliepen met z’n allen op dunne matjes op de grond, poetsten onze tanden onder een ongelofelijke sterrenhemel en ’s avonds was het er ijskoud. Maar wat was dit een geweldige ervaring!! Je maakt het dagelijkse leven van de hardwerkende lokale mensen van dichtbij mee. Zodra we op het einde van de dag ons dorpje hadden bereikt waar we konden overnachten, keerden alle inwoners die de hele dag op het land hadden gewerkt ook terug naar hun dorpje. Dus we liepen tussen kinderen die de buffalo’s begeleiden en vrouwen die manden op hun hoofden droegen. Er was ook een vrouw die een mand met de poep van buffalo’s op haar hoofd droeg en zodra ze zag dat een buffalo zijn behoeften moest doen, zetten ze de mand achter hem neer. 

Overdag kwamen we langs theevelden en chili plantages waar de plukkers, waaronder ook kinderen (schoolvakantie) druk bezig waren. In hun dorpjes werden de theebladeren en chili pepers overal uitgestald om te drogen, voordat alles gesorteerd werd. 

Hij maakt bamboemanden en zij sorteert de pepertjes

Het wikkelen van deze oranje doeken om het hoofd is in dit gebied traditioneel. 


We hebben in 3 dagen zoveel verschillende soorten landschappen gezien. We zijn langs rijstvelden gelopen, door bossen, over een treinspoor, over zandwegen, langs kleurrijke akkers, hebben bergen beklommen, zijn door diepe dalen gelopen en zagen alle lieve mensen van Myanmar voorbij gaan die overal op het land of langs de weg aan het werken waren. 

De heilige boom. In principe laten ze de boom zelf groeien. Maar als de boom te groot wordt en gesnoeit moet worden, dan vragen ze dat aan de boom.  

Alles wordt hier verband. Ook afval, waaronder plastic in de dorpjes waar we langs kwamen. 

Het verbaast me altijd hier in Azië hoeveel personen en spullen er op een scooter passen. 

Als iemand ziek is worden er offers naar de heilige boom gebracht met de vraag goed voor de zieke te zorgen. 

We zagen een familie die hun eigen bakstenen aan het maken waren om over een tijd hun huis te bouwen. 

Steen voor steen doen ze dit. Bij het bouwen van een huis wordt rekening gehouden met de locatie en de maand. De deuren worden geplaatst zodat ze in een bepaalde richting zijn en bij de bouw van de kamers wordt rekening gehouden met de locatie van het altaar van Boeddha. Tijdens ons verblijf moesten we dan ook rekening houden met de huisregels: respecteer Boeddha, kleed je niet om voor het Boeddha beeld, zit niet op je kussen, je voeten mogen niet naar Boeddha wijzen en als je je kleren ophangt mag je broek niet op de hoogte van Boeddha zijn, je T-shirt en handdoek wel. 

We verbleven de tweede nacht bij deze familie (de vrouw kauwt kun-yar)


We hadden hele lieve gidsen die ons veel vertelden over de cultuur van deze omgeving van Myanmar met haar vele gebruiken en rituelen. En we hebben hier ook aan deelgenomen. Onze gezichten werden beschilderd met thanaka en we hebben kun-yar gekauwd. Dit zijn stukjes betelnoot, tabak, kruiden en specerijen verpakt in een betelblad. De smaak is bitter maar afhankelijk van het gebied, budget en beschikbaarheid worden er meerdere ingrediënten aan toegevoegd om de bittere smaak te verfijnen, zoals honing, vruchten, gemalen noten, zoethout, salmiak etcetera. Het kauwen van deze pakketjes is een geliefde bezigheid van Birmese mannen, maar ook in de dorpjes zagen we veel vrouwen op dit goedje kauwen. Zodra je begint te kauwen wordt dit mengsel rood in je mond. Je kauwt en kauwt en kauwt, slikt het niet door, maar spuugt het na een tijdje weer uit. Het gaat het hongergevoel tegen en het wordt ook veel door chauffeurs gebruikt om wakker te blijven omdat ze steeds moeten kauwen en vervolgens dingen moeten uitspugen. Verder kauwen ze het ook na een maaltijd om de knoflooksmaak te verdrijven. Ook kauwen jonge mannen omdat het de lippen rood kleurt, en dit maakt hen aantrekkelijker voor de meisjes, aldus mijn gids. Maar veel mensen zijn er verslaafd aan en kauwen de hele dag door. Hun tanden zijn dan ook helemaal rood gekleurd. De smaak was oke, de specerijen maakten het goedje wat zoeter en het deed me een beetje denken aan een kerstthee, maar de structuur was heel raar. 

Onze gidsen

Kun-yar

Thanaka 

Wie sjoen

Moe maar tevreden kwamen we aan in het mooie maar toeristische Inle Lake. Op het gigantische meer zijn complete dorpen op palen gebouwd. Het staat bekend om haar vissers die op bootjes op een been balanceren terwijl ze met het andere roeien om zo hun handen vrij te hebben voor de visnetten. 


Verder bracht onze boottocht ons langs drijvende moestuinen en bezochten we verschillende traditionele hand ambachten, zoals het rollen van sigaren, het weven van de zijde uit de lotusbloem en het verwerken van zilver tot sieraden. 


Een fietstochtje bracht ons naar de wijngaard van Inle Lake. Eindelijk! Na 2 maanden weer een glas wijn en ook nog eens met prachtig uitzicht. We genoten van de zonsondergang met, jawel een kaasplankje! Waarschijnlijk de zieligste kaasplank die ik ooit heb gezien. Maar wat heerlijk om weer een kaas te eten! 


Tijdens de jaarwisseling verbleef ik op deze plek waar ik met een heel leuk groepje was. We zijn naar een avondmarkt geweest en hebben allemaal verschillende lokale gerechten besteld en dit met elkaar gedeeld. Alles was heerlijk! Maar vooral de Shan noodles en salades die hier populaire bijgerechten zijn zoals, tomaten-, gember-, citroen- en theebladeren salade waren een hoogtepunt. 


Daarna waren er verschillende feestjes die georganiseerd werden voor de toeristen. Myanmar is een boeddhistisch land en nieuwjaar wordt dan ook pas ergens in april gevierd. Het is hier eigenlijk het jaar 1379, terwijl in buurland Thailand in 2017 het jaar 2560 wordt gevierd. De boeddhistische jaartelling begint met de dood van Boeddha. Onze gids had ons uitgelegd dat als een koning in Birma aan de macht kwam hij de jaartelling kon ‘resetten’ zodat jaar 0 begint als hij aan de macht is. Apart hè! 

Ondanks dat het hier dus niet gevierd werd op onze bekende datum, werden er wel dingen georganiseerd en er was ook vuurwerk. We hebben een hele gezellige avond gehad met ons kleine gezelschap, waaronder de 69- jarige Roseann uit Canada. De afgelopen weken was ze in Australië, Vietnam en Cambodja. Ze slaapt graag in hostels in plaats van hotels omdat ze het leuk vind om zoveel mensen te ontmoeten. Heel veel mensen in ons hostel kenden haar dan ook omdat ze haar in een andere stad ontmoet had. Ze wist alle namen van iedereen die haar pad kruisten, waar ze vandaan kwamen en waar ze naar toe gingen. Die avond hebben we met haar Mandalay rum gedronken en de lokale sigaar uitgeprobeerd. De ontmoeting met Roseann was een hele ervaring en eigenlijk ook een voorbeeld van een goed voornemen voor 2017 en alle jaren die volgen: je bent nooit te oud om nieuwe plekken te ontdekken, nieuwe mensen te ontmoeten, nieuwe dingen te zien en te beleven en nieuwe herinneringen te maken. 

Gelukkig nieuwjaar allemaal!!

Liefs uit, Inle Lake

Advertenties

2 gedachtes over “Myanmar: Kalaw en Inle Lake 

  1. Lieve Lina
    Ik benijd jou en wat ben je mooi donker van kleur in je gezicht geworden
    en wat een mooie foto’s en beelden en die Roseanne nou dat zou mama ook nog
    kunnen doen
    Wat een geweldige droomreis maak je toch en wat vind ik het fijn om zo met je mee te reizen
    Ik wou dat ik die foto’s kon opslaan
    en hoe is dat om te slapen bij die lokale bevolking is dat niet vreemd?
    Wat jij doet is zo goed en zo prachtig ik wou dat ik zo kon reizen
    en wat maak je enorm veel mee.
    Je maakt prachtige foto’s
    Mama heeft mij wat foto’s van jou doorgestuurd ook samen met die monnik
    Ik hoop dat als je dat wil dat je wat foto’s doorstuurt naar mij
    Lieve Schat
    Ik wens jou een hele mooie en goede innerlijke rust toe die tien dagen
    ik ben benieuwd hoe je dat gaat ervaren
    we wensen je alle goeds en heel veel liefs toe
    geniet er maar van van jou fantastische droomreis
    Ook jou wensen wij jou een heel goed en Geweldig nieuwjaar toe
    We zijn ongelooflijk trots op jou
    ik mis je en ik denk dat ik je niet meer terug zal herkennen als je thuis komt
    Dikke knuffels van ons
    XXXXXXXXXXXXXXXX
    Dag lieve Lina

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s