Myanmar: Bagan en Mandalay 

Ik stond er bij en keek er na: de zon kwam op en de zon ging onder. En zo ging het elke dag. En wat was dit mooi! Altijd bijzonder, altijd op een andere plek en nooit hetzelfde. En dit was eigenlijk al een beschrijving van mijn dagen in Bagan en Mandalay in een notendop. 

BAGAN

De grootste verzameling boeddhistische tempels, stoepa’s en ruïnes ter wereld is in Bagan. Overdag huurden we een e-bike waarmee we van pagoda naar pagoda gingen en genoten we van het zonnetje terwijl we de pagoda’s beklommen. Prachtig alle gebouwen en het laat je heel klein voelen. En dan te bedenken dat dit alles heel heel veel jaren geleden gebouwd is. 

Zonsopkomst 


Met de E-bike: veiligheid boven alles! 

Zonsondergang 


MANDALAY

De tweede grootste stad van Myanmar, en dat merk je meteen bij aankomst. Ik nam een nachtbus van Bagan naar Mandalay. Hoewel je normaal zou denken dat je dan ’s nachts reist en vroeg in de ochtend aan komt, is dat helaas niet het geval. De bus vertrok rond half 9 en om 3 uur kwamen we aan in Mandalay. Dat zou geen probleem zijn want ik zou bij mijn volgende hostel worden afgezet. Helaas was dit niet het geval, en kwam ik aan midden in de nacht op een busstation ver weg van het centrum van Mandalay. Engels werd er niet gesproken. En dat was het. Buiten de bus zag ik al allemaal mannen staan. Toen ik de bus uitstapten kwamen ze allemaal op me af gelopen. ‘Taxi, taxi, taxi’. Dit zie je overal als je ergens op een nieuwe plek aan komt met het openbaar vervoer. Ik vind deze mensen altijd verschrikkelijk omdat ze zo overweldigend over komen, op een irritante manier. Normaal loop ik er altijd door heen en zoek naar een alternatieve oplossing. Maar het is midden in de nacht en ik heb geen idee waar ik ben. Ik kreeg eigenlijk meteen al geen leuke indruk van Mandalay. Door mijn aankomst niet en ook niet toen we door de stad naar mijn hostel reden. Een grote stad, dus veel verkeer. Heel veel zwerfhonden die achter de taxi aan renden en blaften. Vooral omdat ik in Bagan een verhaal had gehoord van een meisje die bij de bus in Mandalay stond te wachten en uit het niets aangevallen werd door een hond. En ook nu, ’s nachts kwamen deze honden agressief over. Vond er niets aan en ik was blij toen ik veilig binnen was bij mijn nieuwe hostel.  Mijn taxi rit van 5 minuten was bijna even duur als mijn busrit van meer dan 5 uur. Maar op zo’n moment laat je alles maar even aan je voor bij gaan en wil je gewoon slapen. 

Ik heb in Mandalay een scooter gehuurd en het was echt opletten. Mensen staken de grote wegen over, op een kruispunt rijdt iedereen maar door en inhalen wordt via beide kanten gedaan. Continu wordt er getoeterd niet alleen zodat je aan de kant gaat maar ook om te waarschuwen als je ingehaald wordt. Ik had het idee dat mensen ook via het toeteren op elkaar antwoorden, dat 2 keer toeteren betekende ‘oké haal me maar in’. In ieder geval je komt niet naar Mandalay voor de stilte en rust. Maar ik ben natuurlijk een echte ervaren scooterrijdster dus voor mij was het een eitje, haha. 

Mijn hoogtepunten van Mandalay waren natuurlijk de zonsopkomst en -ondergang. Er was een ochtend waarbij ik echt vroeg uit de veren was. Ik ging namelijk naar de Mahamuni pagode, een van de belangrijkste Boeddha beelden van Myanmar. Elke ochtend wordt het Boeddha beeld door een monnik schoongemaakt en het gebruikte water wordt vervolgens heilig verklaard. Het gezicht van Boeddha en de tanden worden door middel van een speciaal ritueel gepoetst. Dit gebeurt om 4 uur ’s ochtends en hier verzamelen zich veel gelovigen om offers te schenken. En daar zat ik dus tussen. 


Zonsopkomst

In het nabij gelegen stadje Amarapura bevindt zich de U-Bein Bridge. Dit is de langste taekhouten brug ter wereld (1,2 km). Dichtbij de brug ligt een bekend klooster waar meer dan 1000 monniken leven. Met een bootje ga je het water op  om de prachtige zonsopkomst te zien. 


Zonsondergang


Op deze plek liepen allemaal monniken rond die met de toeristen gingen praten om hun Engels te verbeteren en zo kunnen toeristen iets meer inzicht krijgen in hun boeddhistische levenswijze en het leven in Myanmar. We raakten aan de praat met een monnik. Nadat hij vroeg om een selfie met ons te maken, vroeg ik ook naar een foto met hem. 

Liefs uit, Mandalay

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s