Naypidaw en Yangon: de nieuwe en oude hoofdstad van Myanmar

Vanuit Mandalay nam ik de trein naar de hoofdstad van Myanmar, Naypidaw. Hoewel het vervoer in Myanmar al heel goedkoop is, is de trein belachelijk goedkoop. Er werd me gevraagd of ik eerste of tweede klas wilde reizen. Het is een lange reis dus laten we maar voor eerste klas gaan. De rit duurde iets meer dan 6 uur en ik betaalde iets minder dan €2,50. De treinreis was een hele ervaring. Bij elke stop stapten er mensen in om eten en drinken te verkopen. Niet de saaie koffie en Marsrepen die de Kiosk verkopers in de NS treinen aanbieden, maar rijst, noedels, vis, zoete broodjes, watermeloen, maïskolven, verse pinda’s etc. Dit werd allemaal in manden op hun hoofden gedragen. Een heel spektakel, een soort lopend buffet.

6 uur later kwam ik aan in Naypidaw: de hoofdstad. Maar niet zomaar een hoofdstad. Stel je voor je komt aan in de hoofdstad van een land: Amsterdam, Parijs, Madrid, Rome. Als toerist word je meteen overspoeld met informatieborden: die kant op voor bussen, die kant voor metro’s. Tours die worden aangeboden. Musea, highlights, sightseeing. Maar dit is allemaal niet in de hoofdstad van Myanmar. En dat verwacht je niet in een stad dat 6 keer groter is dan New York …

Naypidaw is sinds 2005 de hoofdstad van Myanmar, daarvoor was het Yangon. Op een plek waar eerst rijst- en suikerrietvelden waren, werd een volledige stad gebouwd. Uit het niets. Het leger verhuisde ministeries van Yangon naar deze nieuwe hoofdstad. Waarom een verhuizing en bouw van een hoofdstad? De officiële verklaring was dat Yangon te druk en dichtbevolkt raakte, er zou in de toekomst geen ruimte meer zijn voor verdere uitbreidingen. Maar de reden die ik van de lokale bevolking hoorde was dat de militaire chef een visioen had waar hij gewaarschuwd werd voor een buitenlandse aanval op Yangon, uit angst zou hij de hoofdstad moeten verplaatsen naar een centraler en daardoor strategischer plek dan Yangon, deze plek wordt op de kaart nu aangeduid met Naypidaw.

Ik kwam dus aan op het treinstation in Naypidaw, een modern, ontzettend groot maar leeg treinstation. Er waren een paar mensen die uit mijn trein stapten, in de grote hal zaten een paar mensen te wachten op een volgende trein en er was één loket open waar je kaartjes kon kopen. En dat was het! Ik keek naar buiten en zag een groepje taxi chauffeurs staan. Ik keek achter hen langs en zag lange brede wegen die tot aan de horizon leken te reiken en verder leeg waren. Geen openbaar vervoer of iets. En als het nemen van de taxi de enige oplossing is, weet je al dat je heel veel moet betalen. Ik zei al dat het transport in Myanmar goedkoop is, de taxi’s zijn daar een uitzondering van. Mijn plan was om van Mandalay naar Yangon te reizen in één dag en in Naypidaw een tussenstop te maken, ik wilde het ‘gewoon even zien’. Een taxi chauffeur wilde me wel voor 50 dollar naar het busstation brengen waar ik een kaartje voor de nachtbus naar Yangon kon kopen. Haha serieus??
Uiteindelijk na een lange tijd kwam daar dan de conclusie. Een andere taxi chauffeur had een vriend die Engels sprak (de andere taxi chauffeurs spraken geen Engels) en hij had een scooter en kon mijn gids wel zijn voor een dag. Ik had verder niet echt een keuze dus stemde toe.

Uiteindelijk heb ik een leuke dag gehad met mijn gids en ben ik een beetje meer over deze grote spookstad te weten gekomen. Als je door Naypidaw rijdt is het duidelijk dat er van alle gemakken voorzien is: er zijn snelwegen met heel veel banen (een snelweg had 20 banen) dus dan kun je gewoon even een stop maken in het midden van de snelweg.


Er zijn heel veel hotels. Die ontzettend groot zijn, het deed me denken aan het hotelbeeld van Las Vegas, maar vele zijn ook leeg. Er zijn scholen, banken, ziekenhuizen. Er is Wifi. Er ontbreekt 1 ding en dat is dat er geen mensen zijn. Of ja nauwelijks. Er wonen nog geen 900.000 mensen. In New York wonen 8,5 miljoen mensen. Bizar hè?

Dus alles werd destijds vanuit Yangon verhuisd. De appartementen in Naypidaw werden toegewezen volgens rang en burgerlijke staat. De daken van de gebouwen zijn gekleurd volgens de banen van hun bewoners. Zo las ik dat medewerkers van het Ministerie van Volksgezondheid in appartementen met blauwe daken wonen en medewerkers van het Ministerie van Landbouw onder groene daken. We reden ook langs straten met grote herenhuizen, hier wonen hooggeplaatste regeringsfunctionarissen. Dan zijn er nog hooggeplaatste legerofficieren die weer in een ander deel van de stad wonen, ver van de overheidsmedewerkers vandaan. Dit gedeelte is afgesloten voor de normale burgers, laat staan voor toeristen. Overal waar we kwamen vroegen beveiligingsmannetjes ook aan mijn gids uit welk land ik kwam, dit werd allemaal netjes genoteerd. Buiten de belangrijke mensen, werden ook dieren uit de dierentuin verplaatst van Yangon naar een dierentuin in Naypidaw. Er zijn zelfs pinguïns! Erg toepasselijk in een warm land. Zelfs de Schwedagonpagode , de bekendste pagode van Yangon is nagebouwd. Alleen is deze Uppatasantipagode in Naypdaw 99meter hoog en die in Yangon is 98 meter hoog. Tja, verschil moet er zijn hè.

In Yangon kwam ik in een heel leuk hostel terecht. Dit werd gerund door een gezin. Het koppel was zo leuk en de kinderen super lief. De moeder kwam oorspronkelijk uit de Shan staat, waar ik mijn trekking van Kalaw naar Inle Lake heb gedaan. We begonnen over het eten te praten (de gerechten in dit deel van het land waren verrukkelijk) en raakten hier eigenlijk niet over uitgesproken. Ze begon kleine gerechtjes te maken die ik tijdens de trekking ook gegeten had en ze vroeg aan mij wat ik de dag erna graag zou willen eten voor het ontbijt. Dat maakten ze dan en dat aten alle andere gasten van het hostel dan ook. Ik werd heel warm door hen ontvangen en ze namen me ook mee op hun ‘uitjes’. Op zaterdag moesten de kinderen ergens heen gaan om hun huiswerk te laten controleren dus ik ging mee, we dronken uit kokosnoten op de weg terug naar het hostel en tijdens de familielunches zat ik aan tafel en at ik met hen mee. Ik genoot ervan om weer even in de familiesferen te zijn. Zulke lieve mensen. Ik vond het ook jammer om Yangon te verlaten. Maar een nieuwe bestemming wacht op mij: Cambodja.

Advertenties

Een gedachte over “Naypidaw en Yangon: de nieuwe en oude hoofdstad van Myanmar

  1. Lieve lina
    wat een geweldig verslag weer en wat een super indrukken krijg ik als ik meereis
    met jou
    ik ben heel benieuwd hoe je die 10 dagen mediteren hebt ervaren
    ik ben zo blij dat ik alsmaar met je mee kan en ook geweldige foto’s zie
    ik vind het ook fijn als ik weer wat van je verneem
    wat zul je de carnaval gaan missen lief Petekind
    ik hoop dat je het nog steeds fijn vind dat je deze reis maakt
    Heel veel liefs en dikke zoenen van Ellen

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s