Zuid-Korea was niet een land dat op mijn lijstje stond toen ik Nederland verliet, maar het is tijdens het reizen erbij gekomen door de verhalen die ik van andere reizigers te horen kreeg. Al deze positieve verhalen waren terecht en ik ben blij dat ik naar Zuid-Korea ben gereisd. In het begin moest ik wel heel erg wennen. Zuid-Korea is een ontwikkeld land met grote steden en metrosystemen. Waar mensen zich haasten om naar hun werk te gaan, goed gekleed zijn en één zijn met hun telefoons. Waar kinderen van 5 jaar of jonger een smartphone hebben en in de ban zijn van het spel ‘Pokémon Go’. Niet alleen de mensen zijn goed gekleed, hun huisdieren laten ze ook verzorgd over straat gaan.

Er zijn ook erg veel kattencafé’s. Ja een café gevuld met katten. Ondanks dat ik onlangs een kattenliefhebber ben geworden werd het me, toen ik één stap in het café zette, een beetje te veel en ben ik weer omgekeerd. O-ve-ral waren katten! Het was echt te veel.

Na 7 maanden Zuid-Oost Azië waar ik als toerist erg interessant was, waar mensen je al te graag willen helpen of een praatje willen maken, moest ik dus erg wennen aan deze individuele levensstijl, wat eigenlijk in elk verwesterd land heerst. Daarnaast beheren Koreanen de Engelse taal nauwelijks of matig. Vooral jonge meisjes giechelen zich wat af als je hen de weg vraagt of iets dergelijks. In gebrekkig Engels proberen ze je dan zo goed mogelijk te helpen. Ik heb ook vaak gehad dat als iemand iets tegen me zei en ik dan aangaf dat ik Engels sprak, het herhaald werd in het Koreaans maar dan heel langzaam. Natuurlijk begreep ik het dan nog steeds niet. Dus dit waren dingen waar ik aan moest wennen. In de hostels sliepen voornamelijk Koreanen die vooral met zichzelf bezig waren, dus dat hele sociale aspect wat een hostel normaal te bieden heeft, ontbrak hier. Zuid-Korea is een land dat niet door voor backpackers bezocht wordt. Iemand uit Amerika die nu 9 jaar in Zuid-Korea woont en werkt feliciteerde me; ik was de 5e solo-backpacker die hij in die 9 jaar had ontmoet. Ik meldde me aan voor de website ‘Couchsurfing’, en mede hierdoor is mijn reis door Zuid-Korea heel bijzonder en sociaal geweest. Op deze website melden mensen zich aan die een bank of extra bed hebben waar reizigers gratis kunnen slapen. Dat is fijn een gratis slaapplek, vooral omdat de prijzen voor accommodatie hier een stuk hoger zijn dan in Zuid-Oost Azië. Maar het allerleukste aan Couchsurfen is dat je mensen ontmoet. Mensen die geïnteresseerd zijn in reizigers en hun verhalen en je vaak maar al te graag mee op pad nemen. En dat heb ik dus gedaan!

Maar eerst verbleef ik ongeveer 2 weken bij een familie. Via Workaway ben ik bij hen terecht gekomen. Na Sri Lanka was dit mijn 2e Workaway-ervaring. Het was heerlijk om na al die tijd weer in een huiselijke sfeer te belanden, waar je een vast ritme hebt en waar je ’s avonds samen eet. Zij is Amerikaans en hij is Koreaans en samen hebben ze een zoontje van 5 jaar. ’s Ochtends deed ik het huishouden, ’s middags trok ik mijn eigen plan en ging ik lekker op pad en om 5 uur haalde ik Benjamin op als hij uit school kwam.

We zijn samen naar een honkbalwedstrijd geweest, wat de nationale sport is in Zuid-Korea, zijn gaan uiteten, hebben een dagtripje gemaakt en ze hebben me kippenpootjes laten proeven. Als in ‘het pootje van een kip’, wat overigens ontzettend pittig is. Veel Koreaanse meisjes gaan samen naar een tentje waar ze dit eten en bier drinken. Het is natuurlijk niet zo charmant om dit op je eerste date te doen, maar met je vriendinnen kun je dit wel doen. Je krijgt een plastic ‘tank’ handschoen, want eten met je handen doe je niet in Zuid-Korea.

Ik heb een hele fijne tijd met hen gehad en ze hebben me veel bijgebracht over de geschiedenis, tradities en rituelen van Korea. Om in de huiselijke sferen te blijven ben ik dus vervolgens gaan couchsurfen. Soms sliep ik gewoon op de bank in de woonkamer en soms had ik een privé kamer. Maar het is was altijd even leuk. Overdag deed ik gewoon mijn eigen ding en ’s avonds at ik soms met mijn couchsurf-host samen. In een land is het toch altijd het leukste om met een lokal op pad te gaan en dan terecht te komen in een restaurantje waar er maar een paar dingen op het menu staat, dat op een bord geschreven is en centraal in de zaak ophangt, waar je je schoenen uit doet en je op de grond aan een lage tafel van alle heerlijke Koreaanse gerechten kunt smullen. Want het eten in Zuid-Korea is echt om te smullen! Als je een gerecht besteld krijg je standaard allemaal kleine bijgerechten erbij; soep, rijst, groenten, zeewier en het bekende kimchi, een gefermenteerde kool wat het pittige eten neutraliseert.



Daarnaast houden Koreanen van hiken. In het weekend zie je super veel Koreanen gekleed in hun hike-outfits met wandelstokken en alles erop en eraan. En ik geef ze geen ongelijk, Zuid-Korea is prachtig om te hiken! Ik heb dan ook veel mooie hikes gemaakt; naar een berg, langs het water, door een bos en een 2000-meter hoge vulkaan.



Ik heb een hele leuke tijd gehad in Zuid-Korea terwijl ik een prachtige route had afgelegd. Mensen hebben hun deuren voor mij geopend en ik heb van hun gezelschap genoten. Ik ben een dag gehuld in traditionele kleding terwijl ik leerde over verschillende buigingen die ik moest doen tijdens een Koreaanse ceremonie, waarbij ik mijn familie moest eren terwijl ik een wens in gedachte hield.
img_4047

Al met al ben ik blij dat ik naar Zuid-Korea ben gekomen, een land dat zo ontzettend anders is dan de andere Aziatische landen die ik tot nu toe heb gezien. Een land waar er veel respect is voor de ouderen. Zelfs als iemand maar één jaar ouder is spreek je hem of haar anders aan dan iemand die één jaar jonger is. Wist je dat je hier op de dag dat je geboren bent één jaar oud bent? En dat je een jaar ouder wordt met Nieuwjaar? Je viert je geboortedag maar je verjaart met Nieuwjaar. Dus stel je bent 31 december geboren, dan ben je dus 1 jaar. Maar dan, de dag erna ben je opeens 2 jaar! Ook al ben je eigenlijk 1 dag oud! Bizar hè?